You are currently viewing Ο βάτραχος που δεν τα παράτησε…

Ο βάτραχος που δεν τα παράτησε…

Μια φορά κι έναν καιρό μια ομάδα βατράχων διοργάνωσε ένα αγώνα αναρρίχησης…

Στόχος τους ήταν να ανέβουν στην υψηλότερη κορυφή ενός πύργου…

Πολλοί άνθρωποι βρέθηκαν εκεί να τους στηρίξουν και να υποστηρίξουν την προσπάθεια τους…

Όλοι αυτοί βέβαια, κατά βάθος, δεν πίστευαν ότι οι βάτραχοι θα κατάφερναν να φτάσουν στην κορυφή του πύργου…

Και το μόνο που έλεγαν ήταν…“Τσάμπα κόπος…κρίμα…δεν θα τα καταφέρουν”…

Το άκουγαν αυτό οι βάτραχοι και αποθαρρημένοι ο ένας μετά τον άλλο παρατούσαν τον αγώνα…

Εκτός από ένα βάτραχο που απτόητος συνέχιζε και κατόρθωσε να φτάσει στην κορυφή…

Τον πλησιάζει ένας άλλος (χαμένος) βάτραχος με αγωνία να μάθει πώς το κατόρθωσε και τον ρωτά: “Πώς το έκανες;”…

Ουδεμία απάντηση πήρε…καθώς ο νικητής βάτραχος ήταν κουφός…

Πολλές φορές στη ζωή μας, τα όνειρα μας, φαντάζουν   σε κάποιους άλλους ανέφικτα…ουτοπία…τρέλα…

  • Σου έχει τύχει να ξεκινάς με ενθουσιασμό να δημιουργήσεις κάτι καινούργιο και στο μέσο της διαδρομής να τα παρατάς;
  • Σου έχει τύχει να χρειάζεσαι ενθάρρυνση σε κάποιες στιγμές της διαδρομής σου και αντί γι’ αυτό να λαμβάνεις κάτι σαν… «που πας ξυπόλητη/ος μέσα στα αγκάθια»;
  • Σου έχει τύχει να ακούσεις από δικούς σου ανθρώπους «Δεν είναι αυτά για σένα»;

Και οι δικοί σου άνθρωποι πραγματικά νοιάζονται  και επιθυμούν το καλύτερο για σένα. Όμως έχοντας το mindset, την νοοτροπία,  της ασφάλειας και του ελέγχου δεν είναι εφικτό να υποστηρίξουν το νέο σου εγχείρημα.

Εκείνη τη στιγμή βρίσκεσαι σε μπροστά σε ένα σταυροδρόμι μυαλού…

  • Να συνεχίσω να περπατώ τον δρόμο που έχω επιλέξει ή να αποδεχθώ ότι μάλλον «δεν είναι αυτά για μένα»;

Κάτι τέτοιες στιγμές είναι ωφέλιμο να φορέσεις ωτασπίδες ή να προσποιηθείς την κουφή/τον κουφό… ή αλλιώς να εξασκήσεις την επιλεκτική σου ακοή…

Γιατί; Επειδή κανένας άλλος εκτός από εσένα δεν:

  • Νιώθει χαρά, ευγνωμοσύνη, δημιουργικότητα, έμπνευση και περηφάνεια που εσύ νιώθεις όταν ακολουθείς τον δρόμο που εσύ έχεις χαράξει για σένα
  • Σκέπτεται με τον τρόπο που εσύ σκέπτεσαι για να πραγματώσεις τον δικό σου δρόμο και
  • Διαθέτει τα εργαλεία που εσύ διαθέτεις στην φαρέτρα σου για να αντιμετωπίσεις στιγμές αμφιβολίας, ανησυχίας και αυτοαμφισβήτησης.

Και αυτές είναι σίγουρο ότι θα εμφανιστούν σαν σκιές στο φωτεινό σου δρόμο!!! Να είσαι έτοιμη/ος να τις αντιμετωπίσεις!!! Πώς;

  • Σκεπτόμενη/ος τις αξίες σου, και την πρόθεση σου  που σε οδήγησαν στην επιλογή που έκανες
  • Βλέποντας το δάσος και όχι το δέντρο σε αυτό που έχεις επιλέξει διατηρώντας μία οπτική μακροπρόθεσμη και όχι βραχυπρόθεσμη
  • Ακούγοντας τον εαυτό σου μετά από χρόνια να διηγείσαι στους νεότερους την διαδρομή σου και τι θα ήθελες να περιλαμβάνει αυτή η αφήγηση και τέλος
  • Νιώθοντας υπερήφανη/ος που αποφάσισες με σθένος και τόλμη να υπερασπιστείς την απόφασή σου όντας ανοικτή/ος να επαναπροσδιορίσεις τα βήματά σου προκειμένου να φτάσεις νικήτρια/νικητής στο τέλος της διαδρομής σου.

Ας κλείνουμε τα αυτιά μας…και ας γινόμαστε επιλεκτικά κουφοί…αγωνιζόμενοι για τα όνειρα μας…

Όταν θα φτάσουμε στο τέλος της ζωής αυτής δεν θα μετανιώνουμε

γι’ αυτά που κάναμε αλλά γι’ αυτά που δεν τολμήσαμε να κάνουμε…

Μόνο έτσι θα δημιουργήσουμε και θα ζήσουμε τη δική μας ζωή και όχι των άλλων!

Θέλεις να ζήσεις με Αυτοπεποίθηση & Σιγουριά τη ζωή που ονειρεύεσαι, γνωρίζοντας τον εαυτό σου & τις άπειρες δυνατότητές σου; Θα χαρώ να σε γνωρίσω σε μία ατομική συνεδρία!